Ο φούρνος – διατηρητέο μνημείο της Σαμοθράκης: Ψωμί, παξιμάδια, γοργή και παράδοση από το 1853

Ένα από τα ιδιαίτερα αξιοθέατα του όμορφου νησιού του Έβρου είναι και ένας φούρνος, ο οποίος λειτουργεί με πολύ μεράκι εδώ και αρκετές δεκαετίες με την λιτή ονομασία “Φούρνος”. Ένας παραδοσιακός ξυλόφουρνος, που έπειτα από πέντε γενιές φουρναραίων συνεχίζει να λειτουργεί για δύο μήνες κάθε καλοκαίρι, προσφέροντας σε ντόπιους και τουρίστες τα φρέσκα, νοστιμότατα καλούδια του. Το thetoc.gr ανακάλυψε αυτό το… “διαμάντι” του νησιού και δημοσίευσε ένα αφιέρωμα για τον πολυαγαπημένο αυτόν Φούρνο, δίνοντας μάλιστα βάση και στην… φουρνάρισσα, αδερφή του ιδιοκτήτη, η οποία κάθε καλοκαίρι, από δασκάλα στην Αθήνα,  με πολλή χαρά “τρέχει” να βοηθήσει τον αδερφό της στην παραδοσιακή οικογενειακή τους επιχείρηση.

Διαβάστε ολόκληρο το δημοσίευμα:

Η Σαμοθράκη είναι φημισμένη για την άγρια φυσική ομορφιά της, τα καταπράσινα τοπία, τα κρυστάλλινα νερά, τις βάθρες, τις μοναδικές παραλίες και τη μυστηριακή της ατμόσφαιρα. Εκτός όμως από όλα αυτά, είναι γνωστή και για τον παραδοσιακό ξυλόφουρνο που βρίσκεται στη Χώρα και από τον οποίο περνούν όλοι οι ταξιδιώτες που θα βρεθούν στο νησί του καλοκαιρινούς μήνες.

Ο γνωστός με το απλό όνομα “Φούρνος”, αποτελεί σημείο συνάντησης κατοίκων και επισκεπτών από το 1853, όταν και άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του στο κοινό. Μετά από πέντε γενιές φουρναραίων, τα προϊόντα του συνεχίζουν να είναι περιζήτητα, ειδικότερα σε μια εποχή που ανοίγει μόνο για δύο μήνες το καλοκαίρι.

Ο χρόνος μέσα στον παραδοσιακό ξυλόφουρνο μοιάζει να έχει σταματήσει στην εποχή που πρωτοάνοιξε και πως θα γινόταν διαφορετικά άλλωστε όταν το οίκημα και οι εσωτερικοί χώροι δεν έχουν υποστεί καμία παρέμβαση. Από το 1998 ο “Φούρνος” αποτελεί διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού που συμβάλλει στη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς της Σαμοθράκης.

Αυτός ίσως είναι και ο λόγος που το όνομά του καταστήματος παραπέμπει χωρίς παρερμηνείες στα προϊόντα που παρασκευάζει. Ο επισκέπτης αν δεν δει με την πρώτη ματιά την ταμπέλα, διερωτάται τι κρύβεται μέσα σε αυτό το μοναδικής αρχιτεκτονικής κτίσμα και αναζητά τι αντιπροσωπεύει το συγκεκριμένο κτίσμα. Μόλις όμως διαισθανθεί τις μυρωδιές που “αναβλύζουν” από τις ανοιχτές πόρτες, θα λυθεί κάθε αμφιβολία.

Δασκάλα το χειμώνα, φουρνάρισσα το καλοκαίρι

Ο Γιάννης Αντωνίου είναι το μέλος της τελευταίας γενιάς που λειτουργεί το φούρνο. Κάθε καλοκαίρι όταν ανοίγει το κατάστημα, σπεύδει για βοήθεια η αδερφή του Ελένη, η οποία τους χειμώνες είναι δασκάλα και διδάσκει σε σχολείο στην Αθήνα και τα καλοκαίρια γίνεται φουρνάρισσα στη Σαμοθράκη.

Ο “Φούρνος” βγάζει μοναδικό ζυμωτό ψωμί, παξιμάδια και την περίφημη γοργή που είναι επτάζυμα παξιμάδια με μαγιά ρεβιθιού που συνήθως στο νησί συνοδεύουν τα παραδοσιακά πιάτα όπως το μαντί, το γοργόβραστο με πιλάφι και το Λιωτό. “Βλέπαμε από πολύ μικροί τους γονείς μας να ψήνουν και θέλαμε να συνεχίσουμε και εμείς την παράδοση”, δηλώνει σε συνέντευξή της η Ελένη Αντωνίου.

Η διαδικασία παραγωγής των αρτοσκευασμάτων είναι χειροποίητη και φυσικά όλα ψήνονται στον ξυλόφουρνο. Ο “Φούρνος” μέχρι το 1922, έψηνε μόνο φαγητά και ψωμιά των κατοίκων της Χώρας Σαμοθράκης.Το 1922 προχώρησε στην παραγωγή ψωμιού για να καλύψει τις ανάγκες των προσφύγων της Μικράς Ασίας και από τότε συνεχίζει να δημιουργεί εκπληκτικά αρτοποιήματα που απολαμβάνουν όσοι τυχεροί βρεθούν στο σημείο τις μήνες που είναι ανοιχτός ο παραδοσιακός ξυλόφουρνος.

Πηγή: thetoc.gr

Translate »